Παγκοσμια μακροοικονομια και αγορές
1557 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011
07:17

 Φίλε Άγγελε, ούτε εγώ είμαι δογματικός. Απλά προσπαθώ με τη μεγαλύτερη δυνατή ψυχραιμία να αναλύω τα δεδομένα, όπως λες κι εσύ. Τα δεδομένα όμως πεισματικά επιμένουν. Η πυξίδα δυστυχώς σταθερά δείχνει μπροστά, εδώ και δώδεκα ολόκληρα χρόνια. 

Τι άλλο αλήθεια πρέπει να συμβεί σ’ αυτή τη δύσμοιρη χώρα για να κατανοήσουμε, ότι η στρατηγική επιλογή ένταξής μας στην ευρωζώνη, ήταν όχι απλά λάθος αλλά σκέτη απρονοησία, που στηρίχθηκε σε ένα κακόγουστο επικοινωνιακό κατασκεύασμα της «ισχυρής» Ελλάδας που διεκδικούσε την ισότιμη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, από τη παρασιτική και εθελόδουλη επιχειρηματικοπολιτική τάξη της χώρας, που δεν μπορεί παρά να αισθάνεται σιγουριά για την ύπαρξή της μόνο ως κολαούζο ξένων συμφερόντων;

Όσοι τότε είχαμε αντιταχθεί στην άκριτη ένταξή της χώρας στην ευρωζώνη, δεν το κάναμε για ιδεολογικούς λόγους (πλην ΚΚΕ), αλλά από όσο το δυνατό αντικειμενική ανάλυση των δεδομένων και καθαρά πρακτικών πολιτικών και οικονομικών ζητημάτων που θα προέκυπταν (και προέκυψαν), τόσο αναφορικά με τη κατάσταση της χώρας (πελατειακή διάρθρωση των μηχανισμών του Κράτους, σταδιακή αποβιομηχάνιση και γενικά αποπαραγικοποίηση της χώρας υπέρ του παρασιτισμού, π. χ. θυμηθείτε τον «λαϊκό» καπιταλισμό της χρηματιστηριακής έκρηξης του ‘98-99, τον υπέρμετρο ήδη δανεισμό κτλ. ), αλλά και του ίδιου του εγχειρήματος του ευρώ, που στήθηκε σε εντελώς λάθος βάση, για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων χρηματοπιστωτικών αναγκών του ήδη ευρισκόμενου σε κρίση ευρωπαϊκού κεφαλαίου και όχι όπως εδώ ερμηνεύτηκε, ως προσπάθεια εκπλήρωσης του Ευρωπαϊκού Οράματος. 

Προσωπικά έχοντας σπουδάσει και ζήσει αρκετά χρόνια σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αισθάνομαι πολύ πιο Ευρωπαίος από τους όψιμους κουφιοκεφαλάκηδες, ή επιτήδειους που παρουσιάζονται βασιλικότεροι του βασιλέως και εξανίσταμαι με την ευκολία που επικολλάται η «ρετσινιά» του αριστερού, ή ακόμα χειρότερα του έχοντα συμφέροντα σε όποιον αντιτίθεται στη καθεστωτική λογική. Γνωρίζω όμως, ότι τα πράγματα δεν γίνονται έτσι!

Η Ευρώπη, λοιπόν, αντί να προχωρήσει σε μια βαθειά εσωτερική μεταρρύθμιση των Κοινοτικών δομών στη κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού και την εφαρμογή αξιόπιστων πολιτικών οικονομικής ομογενοποίησης μεταξύ των πλουσίων χωρών του βορρά και των πτωχοτέρων του νότου με την πραγματική ροή πόρων, έφτιαξε μια νομισματική ένωση με όρους αποκλειστικά αγοράς και όχι Κοινωνίας, παραδίδοντας ακριβώς την εκπλήρωση του ευρωπαϊκού Οράματος στις βουλιμικές διαθέσεις των «αγορών», που καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τη πραγματική σύγκλιση και ενοποίηση, αντίθετα μάλιστα σε καμία περίπτωση δεν θα αποδεχθούν τη δημιουργία μιας ισχυρής κρατικής οντότητας (έστω και με μια μορφή συνομοσπονδιοποίησης), που θα απειλούσε δυνητικά την επικυριαρχία τους. 

Πλάι στο ευρωπαϊκό δημοκρατικό έλλειμμα και την επικυριαρχία των «αγορών», αν προσθέσουμε και τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που συνήθισε να «βλέπει» την Ευρώπη ως τον «φτωχό» συγγενή και με όρους υποτέλειας (για ιστορικούς λόγους, αφού έχει εμπεδωθεί η πεποίθηση, ότι η νίκη ενάντια στο ναζισμό οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στη πολεμική μηχανή των ΗΠΑ και στη παρέμβασή της στην Ευρώπη), αλλά πρώτα και κύρια τα αντιτιθέμενα εθνικά συμφέροντα των επί μέρους χωρών της Ε. Ε. , που συνεχίζουν να συγκρούονται έντονα, έστω και κάτω από την επικάλυψη του ενιαίου «νομίσματος», τότε ίσως κατανοήσουμε και τα πραγματικά αίτια και το βάθος της σημερινής κρίσης, αλλά και του αδιεξόδου μπροστά στο οποίο βρίσκεται η χώρα. 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μπορούμε να παραγνωρίζουμε τους εσωτερικούς παράγοντες (πελατειακό κράτος, διαφθορά, χαμηλή παραγωγικότητα κτλ κτλ. ), που παίζουν κι αυτοί με τη σειρά τους αποφασιστικό ρόλο στην εξέλιξη της κρίσης και που για ένα ολόκληρο χρόνο τους αναλύουμε και τους ξανααναλύουμε και που είναι κοινός τόπος ότι το ξεπέρασμά τους είναι συνθήκη απόλυτα αναγκαία για την εξεύρεση διεξόδου, απλά ισχυρίζομαι ότι δεν είναι Ικανή, πέραν του τρόπου που αυτό είναι δυνατό να επιτευχθεί! Αντίθετα ο τρόπος που προτείνεται και από τη στήλη, να λυθούν τα εσωτερικά προβλήματα, μάλλον σε πολύ χειρότερη μοίρα θα μας φέρουν και τότε θα είναι πολύ αργά. 

Πρέπει να δούμε λοιπόν, το σύνολο των δεδομένων, αλλά και των ζητουμένων και μέσα από την ορθολογική ανάλυσή τους να προχωρήσουμε στη σύνθεσή τους, που θα μας οδηγήσει στη διατύπωση της σωστής εξίσωσης που καλούμαστε να επιλύσουμε και όχι αποσπασματικά ό, τι ταιριάζει με τα προσωπικά μας βιώματα, μικροσυμφέροντα, ή και τις ιδεολογικές μας προτιμήσεις. 

Και για να μιλήσουμε με ιατρικούς όρους που είναι και της μόδας, πρέπει για να υπάρξει ριζική θεραπεία, να αναιρεθεί πλήρως το σύνολο των αιτίων που προκάλεσαν την ασθένεια και στη προκειμένη περίπτωση τόσο οι εσωτερικοί, όσο και οι εξωτερικοί παράγοντες που προκάλεσαν τη κρίση. 

Έγραφα τις προάλλες αλλού: 

«…………………………………3. Όλοι τα βάζουν με το «κομματικό» κράτος, ότι ευθύνεται για όλα τα δεινά. Αλλά το κομματικό κράτος προέκυψε μετά τον εμφύλιο ως απόρροια της κατ’ όνομα Δημοκρατίας, απλά μετά το ’81 αυτό έγινε δικομματικό! Όμως, στη διάρκεια της πρώτης περιόδου κυριαρχίας του, η Οικονομία διέπρεψε. Τα προβλήματα ξεκίνησαν μετά τη πετρελαϊκή κρίση του ’73 και κυρίως την εποχή που ελήφθησαν οι στρατηγικής φύσης αποφάσεις για τη πορεία της χώρας στο εσωτερικό του διαμορφούμενου τότε νέου ευρωπαϊκού γίγνεσθαι. Θυμάμαι πολύ καλά τις συζητήσεις που γινόντουσαν τότε (και δια του Τύπου), μεταξύ αυτών που επέμεναν στη με κάθε τρόπο διατήρηση της παραγωγικής βάσης της χώρας και των άλλων που με το επιχείρημα ότι είμαστε μικρή χώρα που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις μεγάλες βιομηχανικές χώρες, θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε όποιο συγκριτικό πλεονέκτημα διαθέτουμε προκειμένου να μετατραπούμε σε χώρα προσφοράς υπηρεσιών και τουρισμού. Χαρακτηριστική η φράση: Δεν είναι κακό να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης! 

Και η λογική αυτή (μοντέρνα εκδοχή της ψωροκώσταινας), επικράτησε παντού και το κομματικό κράτος, αφού δεν είχε πλέον ρόλο να παίξει στη διατήρηση μιας έστω μικρής και παραδοσιακής παραγωγικής βάσης, εστράφη εκεί που θα είχε ρόλο να παίξει στη διατήρηση δηλαδή του πολιτικού status και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων που αυτό ήθελε να υπηρετεί. Τραπεζίτες, μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοεισαγωγείς και αντιπρόσωποι πολυεθνικών, άντε και κάποιοι βιομήχανοι μαζί με τους πολιτικούς στήσανε το πάρτυ. Και ο υπάλληλος πότε είχε δυνατότητα αντίδρασης; Αλλά τον χρειαζόντουσαν κι αυτόν. Ένα επιδοματάκι, κάποιες πλασματικές υπερωρίες, στα πιο σοβαρά κάποιες μιζούλες (γιατί θα τρελαθώ, αν έχω μισθό 1500 ευρώ και κάποιος μου προσφέρει 50. 000 τι πρέπει να κάνω, να παριστάνω τον όσιο Ονούφριο; Άλλο τώρα που τα αρχιλαμόγια με τους πληρωμένους τους κονδυλοφόρους, μας παρουσιάζονται με «προτεσταντική» «ηθική» και ζητούν συλλήβδην τη κεφαλή επί πίνακι κάθε δημόσιου υπάλληλου) και τα σκυλιά δεμένα. 

Αφέθηκαν σκόπιμα οι κομματικοί, να ροκανίζουν τη περιουσία των κρατικοποιημένων προβληματικών επιχειρήσεων, αφού αυτές έτσι κι αλλιώς πήγαιναν για κλείσιμο, ή ξεπούλημα και όσο πιο μικρή αξία θα είχαν τόσο πιο εύκολο θα γίνονταν αυτό. Το ίδιο έγινε με τους συνεταιρισμούς κ. ο. κ. Βιβλία ολόκληρα μπορούν να γραφτούν για την αποβιομηχάνιση της χώρας και τη μετατροπή της από αυτάρκη σε αγροτικά προϊόντα σε πλήρως εξαρτώμενη από τους μεγαλοεισαγωγείς. Και τώρα παραπονιόμαστε για το εμπορικό ισοζύγιο. Και άλλα τόσα βιβλία για τον εκμαυλισμό της Κοινωνίας. Θυμηθείτε μόνο το «λαϊκό» καπιταλισμό του χρηματιστηρίου το ’99, που οι διάφοροι «καγκελάριοι» μας καλούσαν να γίνουμε «επενδυτές»!

4. Υπήρξε λοιπόν ύψιστη πολιτική επιλογή η μετατροπή της χώρας μας στο πλέον αντιπαραγωγικό κομμάτι της Ευρώπης και η επιβίωσή μας μέσα από χρέη και επιδοτήσεις. Κι αν δεχθώ ότι ο Λαός συμμετείχε στο φαγοπότι, συμμετείχε απολύτως παθητικά, κανείς δεν του είπε την αλήθεια. Όλοι τον παραμύθιαζαν. Θυμηθείτε ότι με το ευρώ θα έρχονταν η σύγκλιση των εισοδημάτων. Θυμηθείτε πόσο πρωταθλητές Ευρώπης γίναμε. Θυμηθείτε πόσο γραφικοί ήσαν αυτοί που αντιτέθηκαν στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Θυμηθείτε, θυμηθείτε, θυμηθείτε……………………

Δεν γνωρίζω βέβαια αν η πολιτική αυτή επιλογή μας επεβλήθη, ή ήταν επινόημα των πολιτικών μας, ή κι αν ακόμα κι αυτοί παρασύρθηκαν από καλές προθέσεις κι ως γνωστόν, ο δρόμος για τη κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…………………………… 

Γνωρίζω όμως το αποτέλεσμα και τους πόνους που αυτό σήμερα προκαλεί και τις βλάβες στο σώμα του Έθνους που φαντάζουν μη αναστρέψιμες. 

5. Και τι μέλει γενέσθαι; Θα καθίσουμε παθητικά να περιμένουμε τον από μηχανής Θεό, να έλθει μέσα από την αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη και τον κόσμο; 

Αν το πρόβλημα λοιπόν συνίσταται στο ότι γίναμε αντιπαραγωγικοί, η λύση είναι να αντιστρέψουμε τη φορά των πραγμάτων και να γίνουμε παραγωγικοί. Να ξαναχτίσουμε από την αρχή τη παραγωγική βάση της χώρας. 

Προσέξτε, γιατί οι λέξεις και οι φράσεις που χρησιμοποιούνται έχουν πολύ μεγάλη σημασία. 

Όλοι ομιλούν για την ανάπτυξη και εγκαλούν την Κυβέρνηση, ότι δεν κάνει τίποτα γι’ αυτό. Κανείς δεν ομιλεί για παραγωγική αναδιάρθρωση. Τι σημαίνει όμως ανάπτυξη; 

Ανάπτυξη βεβαίως! Ας ανοίξουμε μπουρδέλα. «Κορίτσια ο στόλος» σε νέα εκδοχή. Θυμηθείτε τα κόκκινα φανάρια και τη Τρούμπα. Έχουμε όλα τα φόντα να μετατραπούμε σε Ταϋλάνδη του Ευρωπαϊκού Νότου. Γνωρίζετε πόσο συνάλλαγμα εισρέει ετησίως στη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας μόνο από τους Γερμανούς παιδόφιλους; 

Κι αν θεωρήσετε το παράδειγμα υπερβολικό, το δίνω για να τονίσω εμφαντικά ότι χωράει πολύ νερό η λέξη ανάπτυξη. Κι αυτή μπορεί να γίνει με πολλούς και διαφόρους τρόπους. Στη πράξη δεν σημαίνει τίποτε αν δεν πούμε καθαρά τι θέλουμε να αναπτύξουμε και τον τρόπο που θα το πετύχουμε. 

Να δημιουργήσουμε το πλαίσιο που θα επιτρέψει να γίνουν επενδύσεις θα μου πείτε. 

Τι επενδύσεις όμως; Η πώληση του ΟΤΕ ήταν επένδυση, ή ξεκοκάλισμα ενός κομματιού της δημόσιας περιουσίας; Και ωραία πουλάμε τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις λίμνες και τα ποτάμια, τη ΔΕΗ, το νερό, τις συγκοινωνίες κτλ. Αυτές οι πωλήσεις θα είναι επένδυση; Ωραία, θα μπουν κάποια χρήματα στα ταμεία του κράτους, ανάπτυξη όμως πως θα γίνει; Πλανώνται πλάνην οικτράν, όσοι αφελείς (ή επιτήδειοι), μιλούν για επανεκκίνηση της οικονομίας μέσω των αποκρατικοποιήσεων κι ότι αν πωληθεί αίφνης ο ΟΠΑΠ και η ΔΕΗ σε τιμές ευκαιρίας για τους «επενδυτές», αυτοί θα αποτελέσουν πόλο έλξης για ευρύτερες «παραγωγικές» επενδύσεις. Αλλά και τα λεφτά η μαύρη τρύπα του χρέους θα τα φάει. Πάπαλα λοιπόν, λίγοι μήνες παράταση και μετά πάλι αδιέξοδο και τότε δεν θα έχουμε άλλα να πουλήσουμε. Ή μάλλον θα έχουμε τα δικαιώματά μας στις περίφημες ΑΟΖ του Αιγαίου, του Ιονίου, του Καστελόριζου, της Κρήτης. Και αφού τα παραχωρήσουμε κι αυτά για να εξασφαλίσουμε κάποια επόμενη δόση δανείου, θα έρθει η σειρά της Θράκης, της Κέρκυρας, της Ρόδου. Καταστροφολογώ, ή βάζω στη σωστή τους σειρά τα πράγματα;

Οι επενδυτές και οι Τραπεζίτες βέβαια θα χαίρονται, γιατί θα έχουν περάσει στην πλήρη κατοχή τους και πάμφθηνα όλα τα εναπομείναντα εργαλεία που διαθέτει αυτή η χώρα για να υπάρξει ως οντότητα. Γιατί εμείς δεν είμαστε Γερμανία, είμαστε μικρή χώρα και δεν διαθέτουμε πολλαπλότητα επιλογών και εργαλείων. 

Άντε κι επειδή είμαστε καλά παιδιά και κάναμε όλα τα παραπάνω έρχονται και κάποιοι κολοσσοί και φτιάχνουν ξενοδοχεία και εξοχικές κατοικίες για τους γερμανούς συνταξιούχους (μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό του κάθε καρακολιού και τυχάρπαστου παρασιτούντα). Καλοδεχούμενοι, αρκεί όμως αυτό για να ζήσει μια ολόκληρη χώρα; Ο τουρισμός προσφέρει το 15% του ΑΕΠ, να πάει 20%, γιατί όχι και 25%, υπάρχει όμως κι άλλο ένα τουλάχιστον 75% που πρέπει να καλυφθεί διαφορετικά και όχι με κατανάλωση δανείων. 

Και βέβαια όλα τα παραπάνω δεν αρκούν. Πρέπει να απολυθούν και καμιά 300ρια χιλιάδες «τεμπέληδες» δημόσιοι υπάλληλοι, η ανεργία δηλαδή στο 25 - 30%, τα μεροκάματα να πέσουν σε επίπεδα «ανταγωνιστριών» χωρών (π. χ. Τουρκίας, ή Βουλγαρίας) και η σύνταξη στη μέση και στα 70! Βεβαίως για τους πολιτικούς και τους οικονομικούς αναλυτές θα έχουμε ανάπτυξη τόσο %, ο κόσμος όμως, όσοι δεν μπορούν να φύγουν μετανάστες, θα συνωστίζεται στα συσσίτια της εκκλησίας. Βεβαίως θα αρχίσει πάλι ένας καινούργιος πόρος να εισέρχεται στη χώρα, το μεταναστευτικό συνάλλαγμα, όπως ακριβώς τις δεκαετίες του 50 και 60. Να λοιπόν και κάτι καλό (και για τους δεξιούς η επιστροφή στις ιδεολογικές ρίζες της παράταξης: «η μετανάστευση είναι ευλογία!»)………. . 

Υπερβάλω; Πείτε μου πως ναι (με επιχειρήματα) και θα είμαι ευτυχής!

6. Ποια η λύση λοιπόν; Η απάντηση είναι απλή ακόμα και για ένα μικρό μαθητή! Ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο Κοινωνικής και Οικονομικής Ανασυγκρότησης της Ελλάδας με στοχεύσεις σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 30ετίας, όπου μέσα από τη Θεσμική Ανατροπή και την αποσαφήνιση των ρόλων Κράτους - Ιδιωτικής πρωτοβουλίας, θα οργανώσει τη παραγωγή:

α. στον πρωτογενή τομέα, δηλαδή γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία με πρώτο στόχο την αυτάρκεια σε αντίστοιχα προϊόντα και βεβαίως τον εξαγωγικό προσανατολισμό. 

β. στον δευτερογενή τομέα, από την οικοτεχνία, τη βιοτεχνία μέχρι τη μεταποιητική βιομηχανία και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, με κάλυψη όλων των βασικών αναγκών της χώρας, από τρόφιμα μέχρι ένδυση και υπόδηση, ελαφρά εργαλεία κτλ και ταυτόχρονα στροφή στις εξαγωγές αντίστοιχων προϊόντων. 

γ. την ενεργειακή αυτοτέλεια της χώρας μέσα από την πιο λειτουργική εκμετάλλευση των ντόπιων πρώτων υλών και την ταχεία επέκταση των ΑΠΕ και σε δεύτερη φάση τον εξαγωγικό προσανατολισμό επίσης. 

δ. αναδιοργάνωση των υπηρεσιών και τη λειτουργία τους προς όφελος της παραγωγικής βάσης της χώρας και όχι για την αυτοεξυπηρέτησή τους (π. χ. τράπεζες), αλλά και τις υπηρεσίες προς τον πολίτη, π. χ. Παιδεία, Υγεία κτλ. 

ε. επανεξέταση του ρόλου της ναυτιλίας και ένταξή της στην εθνική προσπάθεια με μεγιστοποίηση της ελληνικής προστιθέμενης αξίας και την αύξηση των εισερχομένων πόρων στη χώρα από τη λειτουργία της. 

στ. ανασχεδιασμός της τουριστικής πολιτικής με ιδιαίτερη έμφαση στη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος που αποτελεί μαζί με τη πολιτιστική κληρονομιά το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Η τσιμεντοποίηση θα οδηγήσει (ήδη σε πολλές περιπτώσεις έχει οδηγήσει), στην αναίρεση αυτού του πλεονεκτήματος. 

7. Θα μπορούσε κάποιος πολλά να προσθέσει στα παραπάνω που αναφέρονται επιγραμματικά, αλλά εδώ προκύπτει ένα ερώτημα. Γιατί όλα αυτά τα τόσο προφανή δεν αποτελούν το κεντρικό σημείο της συζήτησης και το πώς θα γίνει δυνατή η υλοποίησή τους;

α. Γιατί πριν από όλα ο στόχος δεν είναι αυτός. Δεν ενδιαφέρει επί της ουσίας η παραγωγική αναδιάρθρωση της χώρας και μέσω αυτής η επίλυση των σημερινών προβλημάτων. Στόχος είναι η διατήρηση του status quo των εξουσιαστικών δομών της χώρας και της επιβίωσης του παρασιτικού Κεφαλαίου και των στηριγμάτων του στο εσωτερικό, μέσα από την ολοκληρωτική πρόσδεση και εξυπηρέτηση των ξένων συμφερόντων που δρουν κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο. (Το καλό των ξένων δανειστών είναι και το δικό μας καλό, αμ’ δε!)

β. Γιατί η υιοθέτηση αυτού του τύπου κατ’ εξοχήν πολιτικές επιλογές, προϋποθέτουν κεντρικό σχεδιασμό από το Κράτος που αποτελεί κόκκινο πανί για τους νεοφιλελευθεριστές, που σήμερα παίζουν κεντρικό ρόλο στη λήψη των αποφάσεων. 

γ. Γιατί για να υπάρξει ένας ολοκληρωμένος Εθνικός Σχεδιασμός Κοινωνικής και Οικονομικής αναδιοργάνωσης της χώρας, προϋποθέτει την ύπαρξη εργαλείων άσκησης πολιτικής που οι Κυβερνήσεις παρεχώρησαν σταδιακά οικιοθελώς σε υπερεθνικά κέντρα (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Κομισιόν κτλ. ), που για να ξαναποκτηθούν θα χρειαστούν ρήξεις, ή τουλάχιστον σκληρή διαπραγμάτευση με τα κέντρα αυτά, πράγμα αδιανόητο για τις ελίτ της χώρας, που είναι μονοσήμαντα προσηλωμένες στις επιλογές της Ε. Ε. αφού μόνο στα πλαίσια της Ε. Ε. αισθάνονται ασφαλείς στη διατήρηση των προνομίων τους. 

δ. Γιατί προϋποθέτει μέτρα πολιτικής «προστατευτισμού» της ντόπιας παραγωγής, όπως π. χ. φορολόγηση με χαμηλότερους συντελεστές των εξαγωγικών επιχειρήσεων και υψηλότερους των ομοειδών εισαγωγικών κ. α. , φορολογία στις Τράπεζες και γενικά μέτρα ενίσχυσης της παραγωγής σε βάρος των εισαγωγών, ή και των δευτερευουσών υπηρεσιών, που διευκολύνουν την εξαγωγή συναλλάγματος, που αποτελούν όμως κατά τους φιλελευθεριστές νόθευση του υγιούς ανταγωνισμού και έτσι αντιμετωπίζονται εξ’ άλλου και από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, παραγνωρίζοντας το γεγονός πως μια μικρή περιφερειακή χώρα όπως η Ελλάδα έχει πολύ μικρότερες δυνατότητες και ευελιξία να ανταποκριθεί στο διεθνή, αλλά και στον εσωτερικό ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, απ’ ότι μεγάλες χώρες όπως π. χ. η Γαλλία, όσες και προσπάθειες και να κάνει και όσες «στεγνές» επιδοτήσεις κι αν λάβει, αφού αυτές είναι αδύνατο να κατευθυνθούν σε παραγωγικούς τομείς που ενδιαφέρουν τη χώρα (βλέπε ΚΑΠ, ή επιδοτήσεις στους αλιείς της Βόρειας Ελλάδας να καταστρέψουν τα καΐκια τους κτλ. ). 

ε. Γιατί υπάρχει από τους ίδιους κύκλους στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, η υπερβολική εμπιστοσύνη στις αγορές και τη λεγόμενη αυτορρύθμιση τους και η πεποίθηση, ότι αυτόματα η Ιδιωτική Πρωτοβουλία θα προχωρήσει σε «αναπτυξιακή» έκρηξη αν σμικρυνθεί το Κράτος που αποτελεί την αποκλειστική τροχοπέδη. Στη πραγματικότητα η αντίληψη αυτή υποκρύπτει τη βουλιμία των ιδιωτών να δρουν εντελώς αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα από οποιοδήποτε κοινωνικό έλεγχο που το Κράτος είναι επιφορτισμένο να υλοποιεί και χρησιμοποιούν ως πρόσχημα τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα στον κρατικό τομέα. 

στ. Γιατί το Χρέος είναι δυσβάστακτο και αποτελεί το σημαντικότερο εμπόδιο για την όποια προοπτική πραγματικής ανάπτυξης, αφού απορροφά κάθε πόρο που θα μπορούσε να κατευθυνθεί εκεί. 

ζ. Γιατί υπάρχει εμπεδωμένη σε πολλούς η άποψη, ότι το πρόβλημα όντας ελληνικό είναι ταυτόχρονα και πανευρωπαϊκό και ότι αργά ή γρήγορα η Ευρώπη θα προχωρήσει σε πολιτικές που θα επιλύουν συνολικά το πρόβλημα και από τις οποίες εμείς θα επωφεληθούμε. Μιλούν για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, για κοινή οικονομική πολιτική και άλλα τέτοια που θα οδηγήσουν σε ευρωομόλογα κτλ. Αρνούνται να κατανοήσουν, ότι οι ισχυρές χώρες της Ε. Ε. βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά απ’ ότι ο αφελής Έλλην ονειροπόλος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και πάντα σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα, γιατί αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά, ότι η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική που θα οδηγήσει την Ευρώπη στην ολοκλήρωσή της, απαιτεί τη σοβαρή μεταφορά πόρων από τις πλούσιες χώρες του Βορρά σε αυτές του Νότου και κάτι τέτοιο θέλουν να αποφύγουν με κάθε τρόπο. Εξ’ άλλου αυτό είπε καθαρά ο υπουργός οικονομικών της Φινλανδίας, νομίζω, σε συνέντευξή του μετά το πέρας των εργασιών της συνόδου της 25ης Μαρτίου, συμφώνησαν γιατί απεφεύχθη η με καθ’ οιονδήποτε τρόπο τέτοιου είδους μεταφορά πόρων. Και όταν θα έχουν σιγουρέψει πλήρως τα συμφέροντά τους και ό, τι έχουν να πάρουν θα το έχουν πάρει μέσα από το ξεπούλημα - ξεπουπούλιασμα, τότε θα μας επιτρέψουν την επίσημη χρεοκοπία και θα μας δείξουν την έξοδο από το ευρώ, γιατί καινούργιους καθαρούς πόρους προς εμάς αποκλείεται να κατευθύνουν, τι νόημα θα είχε αυτό άλλωστε; (θα μπορούσαν να μας αφήσουν αυτούς που έχουμε με διευθετήσεις κοινού συμφέροντος του χρέους). 

8. Των παραπάνω δοθέντων αποκλείεται η οικονομική και πολιτική ελίτ της χώρας, που ευθύνεται κατά κύριο, αν όχι αποκλειστικά, λόγο για τη χρεοκοπία της χώρας, να λάβει τις απαιτούμενες αποφάσεις και να προχωρήσει μπροστά με γνώμονα το Εθνικό Συμφέρον. Έτσι, υπάρχει αδήριτη ανάγκη δημιουργίας ενός αντιστασιακού στις ακολουθούμενες πολιτικές Μετώπου, στηριζόμενο σε μια νέα Πατριωτική Εθνική Λαϊκή Ενότητα, που θα αντιστρέψει τους συσχετισμούς στη Κοινωνία και θα προχωρήσει στη πλήρη αποξήλωση της παρασιτικής και ξενόδουλης άρχουσας τάξης, ανατρέποντας ταυτόχρονα τη φορά των πραγμάτων, εκκινώντας από τη μη αναγνώριση του χρέους ως νομίμου, την εθελούσια έξοδό μας από το ευρώ και την αποφυγή των καταστρεπτικών συνεπειών από τους ευρωκανόνες για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, που συνεπάγονται από τη παραμονή μας στην ΟΝΕ, τη Θεσμική Ανατροπή που απαιτείται από το Σύνταγμα της χώρας, μέσω μιας λαϊκής συντακτικής εθνοσυνέλευσης, μέχρι και τον τελευταίο Νόμο και εγκύκλιο και βεβαίως την εκπόνηση ενός μεσομακροπρόθεσμου Εθνικού Σχεδίου Κοινωνικής και Οικονομικής Ανασυγκρότησης της χώρας. 

Είμαι αισιόδοξος; Καθόλου! Το ποτάμι είναι πολύ ορμητικό και η προσπάθεια δημιουργίας αναχωμάτων που θα του αλλάξει πορεία εξαιρετικά δύσκολη και με πολλούς κινδύνους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος δεν θα πρέπει να προσπαθήσει, να αντισταθεί στη φορά των πραγμάτων, με ό, τι μέσα έχει στη διάθεσή του. …. . . . . . . . ».

 

αντιγραφή από

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=2221299&pg=7&pid=2223354&orderdir=asc#post_2223354

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
4103 αναγνώστες
49 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011
19:41

από συζήτηση

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=2130206&pg=1&pid=2130232&orderdir=asc#post_2130232

 

Πειτε ότι ειστε φτασμενος επαγγελματιας με πολύ καλες σπουδες και πολύ καλος στην δουλειά σας.  Με παροχη υπηρεσιων και εχετε 1 υπαλληλο βοηθο. (πολύ συχνο στην Ελλαδα) με τζιρο 100.000ευρω/ετος 

 

 

Πάμε στα ΛΟΓΙΚΑ έξοδα
15.000ευρω ανά έτος για ΔΕΚΟ/ενοίκιο  (λογικά έξοδα για παροχή ρεύματος , νερού , τηλ , επιμίσθιο επαγγελματικού χώρου)
11.000 για καθαρή αμοιβή εργαζομένου 785ευρω επί 14

 

 ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ/ΕΙΣΦΟΡΕΣ

2.000 ευρω  ανα ετος για   ΦΠΑ ΔΕΚΟ , ΕΡΤ , ΔΗΜΟΣ , διαφορα που επιβαρυνουν λογαριασμους

6.000 ευρω για διαφορες κρατησεις/εισφορες επι αμοιβης εργαζομενου.

18.700ευρω για φπα 23% επι των  100.000ευρω

3.000ευρω σε μαυρα ή περαιωση για κάθε έτος .

Οποτε τα 100.000 του επαγγελματια εγιναν

-25.000 λογικα εξοδα

-29.700 πρωτογεννεις φόροι

Παμε λοιπον να δουμε τι γινεται με τα υπολοιπα 55.300ευρω

Ποσο φορο θα πληρώσει … εξαρταται από την οικογενειακη του κατασταση αλλα λογω ότι καποιο μεγαλο κομματι θα παει στην μεγαλη κλιμακα υπολογιστε από 15.000 εάν η γυναικα του είναι κουνελα μεχρι πάνω από 20.000!

Δηλαδη ο φτασμένος επαγγελματίας που έχει πολύ καλή δουλεία θα πρέπει να ζήσει την οικογένεια του με 3.000ευρω τον μηνά!  Με αυτά τα 3.000/μηνα θα πληρωνει παρολογα υψηλες ΔΕΚΟ , καύσιμα , ενέργεια και καταναλωτικα αγαθα που όλα εχουν ενσωματωσει τεραστιους φορους στην τιμη τους και δυσβαστακτους φορους ακινητης περιουσιας!  Εάν αυτό δεν είναι σοσιαλισμός τοτε εγω ειμαι ο Μιλτον Φριντμαν!! Ειμαστε η χωρα του υπαρκτου ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΥ.

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
907 αναγνώστες
Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011
15:45

 1

EL
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2011
(OR. en)
 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ
ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ
 
 
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ ενέκριναν τα ακόλουθα συµπεράσµατα:
 
1. Εγκρίθηκε το (συνηµµένο) σύµφωνο για το ευρώ το οποίο κατοχυρώνει ισχυρότερο
συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών για την ανταγωνιστικότητα και τη σύγκλιση. Το εν
λόγω σύµφωνο θα υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο της 24ης και 25ης Μαρτίου 2011
προκειµένου τα κράτη µέλη εκτός της ζώνης του ευρώ να δηλώσουν κατά πόσον σκοπεύουν
να συµµετάσχουν στο σύµφωνο. Ταυτοχρόνως, τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ θα
ανακοινώσουν τα πρώτα µέτρα που αναλαµβάνουν να εφαρµόσουν δυνάµει του συµφώνου
εντός του επόµενου έτους.
2. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ αξιολόγησαν την πρόοδο που έχει
σηµειωθεί µετά το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο της 4ης Φεβρουαρίου 2011 όσον αφορά τη
συνολική αντιµετώπιση της κρίσης, µε σκοπό να ολοκληρωθεί η σχετική δέσµη έως το
Ευρωπαϊκό Συµβούλιο της 24ης και 25ης Μαρτίου.
2
EL
3. Εκφράζουν ικανοποίηση για την πρόοδο που έχει σηµειωθεί στην εφαρµογή των
εκτελούµενων προγραµµάτων 'ΝΤ/ΕΕ στην Ελλάδα και την Ιρλανδία καθώς και για τις
ισχυρές δεσµεύσεις
- της Ελλάδας να συνεχίσει αποφασιστικά τις διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις, να αυξήσει
τη δηµιουργία ικανοτήτων για την εφαρµογή τους, να ολοκληρώσει πλήρως και ταχέως
το πρόγραµµα ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του
'ηµοσίου ύψους 50 δισεκατοµµυρίων ευρώ που έχει αναγγείλει και να εισαγάγει ένα
αυστηρό και σταθερό δηµοσιονοµικό πλαίσιο µε την ισχυρότερη δυνατή νοµική βάση
που θα πρέπει να αποφασισθεί από την ελληνική κυβέρνηση,
- της Ιρλανδίας να εισαγάγει αυστηρό και σταθερό δηµοσιονοµικό πλαίσιο, µε την
ισχυρότερη δυνατή νοµική βάση, και να παραµείνει προσηλωµένη στους
δηµοσιονοµικούς της στόχους µέσω µέτρων για περικοπές δαπανών και αυξηµένα
έσοδα όπως προβλέπεται στο πρόγραµµα.
4. Μετά τη δήλωσή τους της 4ης Φεβρουαρίου σχετικά µε την αξιολόγηση της προόδου των
κρατών µελών της ζώνης του ευρώ από την Επιτροπή, σε συνεργασία µε την Ευρωπαϊκή
Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), όσον αφορά την εφαρµογή των ληφθέντων µέτρων για την
ενίσχυση των δηµοσιονοµικών θέσεων και των προοπτικών ανάπτυξης, εκφράζουν την
ικανοποίησή τους για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε αρκετές χώρες. Συγκεκριµένα, οι
αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, ο Πρόεδρος της Επιτροπής και ο Πρόεδρος της ΕΚΤ
επιδοκιµάζουν και στηρίζουν τη δέσµη εκτεταµένων µέτρων που ανακοίνωσε σήµερα η
Πορτογαλία όσον αφορά δηµοσιονοµικές, οικονοµικές και διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις.
5. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ καλούν τους Υπουργούς
Οικονοµικών να ολοκληρώσουν εγκαίρως τις εργασίες τους σχετικά µε τον Ευρωπαϊκό
Μηχανισµό Σταθερότητας (ESM) και το Ευρωπαϊκό Ταµείο Χρηµατοπιστωτικής
Σταθερότητας (EFSF) ενόψει του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου της 24ης και 25ης Μαρτίου 2011.
Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να βασίζονται απόλυτα και να υλοποιούν πλήρως τα
συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου του 'εκεµβρίου 2010 και τη δήλωση της
Ευρωοµάδας της 28ης Νοεµβρίου 2010, όπου ορίζονται τα κύρια χαρακτηριστικά του ESM
(βλ. παράρτηµα ΙΙ). Από τις συζητήσεις προέκυψαν τα ακόλουθα συµπεράσµατα:
3
EL
 Χρηµατοδοτική ικανότητα
Ο ESM θα διαθέτει συνολική πραγµατική δανειοδοτική ικανότητα ύψους 500
δισεκατοµµυρίων ευρώ. Κατά τη µετάβαση από το EFSF στο ESM, η ενοποιηµένη
δανειοδοτική ικανότητα δεν θα υπερβαίνει το ποσό αυτό. Η πραγµατική δανειοδοτική
ικανότητα του ESM θα εξασφαλισθεί µε την επίτευξη του κατάλληλου συνδυασµού
µεταξύ καταβεβληµένου κεφαλαίου, καταβλητέου κεφαλαίου και εγγυήσεων. Θα
προβλεφθεί χρονοδιάγραµµα για τη βαθµιαία καταβολή του κεφαλαίου, τηρουµένων
πλήρως των εθνικών κοινοβουλευτικών διαδικασιών.
Έως την έναρξη λειτουργίας του ESM, η συµφωνηθείσα δανειοδοτική ικανότητα ύψους
440 δισεκατοµµυρίων ευρώ του EFSF θα είναι πλήρως διαθέσιµη.
 Μέσα
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων υπενθυµίζουν ότι ο ESM θα παρέχει χρηµατοδοτική
συνδροµή όταν υποβάλλεται αίτηµα από µέλος της ζώνης του ευρώ και εφόσον η
παρέµβαση αυτή θεωρείται απαραίτητη για τη διαφύλαξη της σταθερότητας της ζώνης
του ευρώ συνολικά. Οποιαδήποτε σχετική απόφαση θα λαµβάνεται µε οµοφωνία, βάσει
ανάλυσης της διατηρησιµότητας του χρέους του ενδιαφερόµενου κράτους µέλους, την
οποία θα εκπονεί η Επιτροπή και το 'ΝΤ, σε συνεννόηση µε την ΕΚΤ. Η χρηµατοδοτική
συνδροµή θα υπόκειται σε αυστηρές προϋποθέσεις, στο πλαίσιο µακροοικονοµικού
προγράµµατος προσαρµογής.
Η χρηµατοδοτική συνδροµή από το EFSF και το ESM θα λαµβάνει τη µορφή δανείων.
4στόσο, για τη µεγιστοποίηση της οικονοµικής αποδοτικότητας της στήριξης που
παρέχουν, ο ESM και το EFSF µπορούν επίσης, κατ' εξαίρεση, να παρεµβαίνουν στην
πρωτογενή αγορά χρεωστικών τίτλων, στο πλαίσιο προγράµµατος µε αυστηρές
προϋποθέσεις.
4
EL
 Χρηµατοδοτικοί όροι
Η τιµολόγηση του EFSF θα πρέπει να µειωθεί προκειµένου να ληφθεί καλύτερα υπόψη η
διατηρησιµότητα του χρέους των δικαιούχων χωρών, ενώ παραλλήλως θα παραµένει
ανώτερη του κόστους χρηµατοδότησης του µηχανισµού, µε επαρκή προσαύξηση
κινδύνου, και θα είναι σύµφωνη µε τις αρχές τιµολόγησης του 'ΝΤ. Οι ίδιες αρχές
εφαρµόζονται και στον ESM.
Υπό το πρίσµα αυτό και δεδοµένων των δεσµεύσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα στο
πλαίσιο του προγράµµατος προσαρµογής της, το επιτόκιο των δανείων της χώρας αυτής
θα προσαρµοστεί κατά 100 µονάδες βάσης. Επιπλέον, η ωρίµανση όλων των δανείων που
έχουν χορηγηθεί στην Ελλάδα στο πλαίσιο του προγράµµατος προσαρµογής της θα
αυξηθεί στα 7,5 έτη, σε συµφωνία µε το 'ΝΤ.
Οι Υπουργοί Οικονοµικών θα καθορίσουν τις λεπτοµέρειες εφαρµογής των αποφάσεων
αυτών.
6. Όλα τα κράτη µέλη θα µεριµνήσουν ώστε να τεθούν σε εφαρµογή συγκεκριµένα
προγράµµατα, σύµφωνα µε τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ, ώστε να
µπορούν να αντιµετωπιστούν οποιεσδήποτε περιπτώσεις τραπεζών που θα παρουσιάσουν
τρωτά σηµεία κατά τα τεστ αντοχής που θα έχουν ολοκληρωθεί έως το καλοκαίρι.
7. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων καλούν τους Υπουργούς Οικονοµικών να
ολοκληρώσουν τις εργασίες τους σχετικά µε τις έξι νοµοθετικές προτάσεις της Επιτροπής για
την οικονοµική διακυβέρνηση και να καταλήξουν σε γενική προσέγγιση πριν από το τέλος
Μαρτίου, που να διασφαλίζει την πλήρη εφαρµογή των συστάσεων της Ειδικής Οµάδας. Στο
πλαίσιο αυτό, συµφωνούν να αποτελέσει αναπόσπαστο µέρος της δέσµης αυτής η θέσπιση
ενδεικτικού αριθµητικού ορίου ύψους 1/20 για τη µείωση του χρέους, η οποία θα αξιολογηθεί
λαµβανοµένων υπόψη όλων των συναφών παραγόντων, όπως περιγράφεται σε γενικές
γραµµές στην πρόταση της Επιτροπής. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στηρίζουν στο
σύνολό τους την έγκριση του σχεδίου οδηγίας σχετικά µε το εθνικό δηµοσιονοµικό πλαίσιο.
Κατά τον καθορισµό των µέτρων του ΣΣΑ το Συµβούλιο αναµένεται να ακολουθεί κατά
κανόνα τις συστάσεις της Επιτροπής ή να εξηγεί εγγράφως τη θέση του.
8. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συµφωνούν ότι θα πρέπει να µελετηθεί και να
αναπτυχθεί περαιτέρω η φορολόγηση των χρηµατοπιστωτικών συναλλαγών στη ζώνη του
ευρώ, στην ΕΕ και σε διεθνές επίπεδο.
______________________
5
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
ΕΝΑ ΣΥΜΦΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡ
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΤΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΝ ΠΟΛΙΤΙΚΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ αποφάσισαν να εγκρίνουν ένα σύµφωνο
για το ευρώ µε στόχους την ενίσχυση του οικονοµικού πυλώνα της νοµισµατικής ένωσης, τη
βελτίωση της ποιότητας όσον αφορά το συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών στη ζώνη του
ευρώ και την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, ώστε να επιτευχθεί υψηλότερος βαθµός σύγκλισης.
Το σύµφωνο αυτό επικεντρώνεται ιδίως σε τοµείς που εµπίπτουν στην εθνική αρµοδιότητα και
είναι κρίσιµοι για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την αποφυγή επιβλαβών ανισορροπιών.
Η ανταγωνιστικότητα έχει ουσιώδη σηµασία ώστε να µπορέσει η ΕΕ να επιτύχει ταχύτερη και
πλέον βιώσιµη οικονοµική ανάπτυξη σε µεσοπρόθεσµη και µακροπρόθεσµη βάση, να παράγει
υψηλότερα εισοδήµατα για τους πολίτες της και να διατηρήσει τα ευρωπαϊκά κοινωνικά πρότυπα.
Τα κράτη µέλη εκτός της ζώνης του ευρώ καλούνται να συµµετάσχουν εθελοντικά.
Η νέα αυτή προσπάθεια προς ενίσχυση του συντονισµού των οικονοµικών πολιτικών για την
ανταγωνιστικότητα και τη σύγκλιση στηρίζεται σε τέσσερις κατευθυντήριες γραµµές:
α. Θα είναι σύµφωνη µε την υπάρχουσα οικονοµική διακυβέρνηση της ΕΕ και θα την
ενισχύει, παρέχοντας προστιθέµενη αξία. Θα είναι συνεπής προς τα υφιστάµενα µέσα (ΕΕ
2020, Ευρωπαϊκό Εξάµηνο, Ολοκληρωµένες Κατευθυντήριες Γραµµές, Σύµφωνο
Σταθερότητας και Ανάπτυξης και νέο πλαίσιο µακροοικονοµικής εποπτείας) και θα αξιοποιεί
τα µέσα αυτά. Θα περιλαµβάνει ειδική προσπάθεια πέραν των όσων ισχύουν ήδη καθώς και
συγκεκριµένες δεσµεύσεις και δράσεις µε µεγαλύτερες φιλοδοξίες από αυτές που έχουν
συµφωνηθεί έως τώρα, θα συνοδεύεται δε από χρονοδιάγραµµα εφαρµογής. Οι νέες αυτές
δεσµεύσεις θα ενσωµατώνονται εφεξής στα εθνικά προγράµµατα µεταρρυθµίσεων και
σταθερότητας και θα υπάγονται στο σύνηθες πλαίσιο εποπτείας, µε την Επιτροπή να
διαδραµατίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παρακολούθηση της εφαρµογής των δεσµεύσεων
και µε τη συµµετοχή όλων των σχετικών συνθέσεων του Συµβουλίου και της Ευρωοµάδας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκτελεί πλήρως το ρόλο του, σύµφωνα µε τις αρµοδιότητές
του. Οι κοινωνικοί εταίροι θα συµµετέχουν πλήρως σε επίπεδο ΕΕ µέσω της τριµερούς
κοινωνικής συνόδου κορυφής.
6
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
β. Θα είναι επικεντρωµένη, προσανατολισµένη στη δράση και θα καλύπτει πρωταρχικούς
τοµείς πολιτικής µε ουσιώδη σηµασία για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της
σύγκλισης. Θα αφορά κυρίως δράσεις που εµπίπτουν στην αρµοδιότητα των κρατών µελών.
Στους επιλεγέντες τοµείς πολιτικής θα συµφωνηθούν κοινοί στόχοι σε επίπεδο αρχηγών
κρατών και κυβερνήσεων. Τα συµµετέχοντα κράτη µέλη θα επιδιώκουν τους στόχους
αυτούς εφαρµόζοντας το δικό τους µείγµα πολιτικών και λαµβάνοντας υπόψη τους τις
ιδιαίτερες προκλήσεις που αντιµετωπίζουν.
γ. Κάθε χρόνο θα αναλαµβάνονται συγκεκριµένες εθνικές δεσµεύσεις από κάθε αρχηγό
κράτους ή κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό τα κράτη µέλη θα λαµβάνουν υπόψη τους τις
βέλτιστες πρακτικές και ενδεικτικά όρια µε βάση τις καλύτερες επιδόσεις, εντός της Ευρώπης
και µεταξύ άλλων στρατηγικών εταίρων.
Η εκπλήρωση των δεσµεύσεων και η πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων της κοινής
πολιτικής θα παρακολουθούνται κατ’ έτος σε πολιτικό επίπεδο από τους αρχηγούς κρατών
και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ και των συµµετεχουσών χωρών, µε βάση έκθεση της
Επιτροπής. Επιπλέον τα κράτη µέλη αναλαµβάνουν την υποχρέωση να διαβουλεύονται µε
τους εταίρους τους πριν εφαρµόσουν οποιαδήποτε σηµαντική οικονοµική µεταρρύθµιση µε
ενδεχόµενες δευτερογενείς επιπτώσεις.
δ. Τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ δεσµεύονται πλήρως για την ολοκλήρωση της ενιαίας
αγοράς, η οποία θα συµβάλει καίρια στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στην ΕΕ και τη
ζώνη του ευρώ. Η σχετική διαδικασία θα είναι απόλυτα σύµφωνη µε τη Συνθήκη. Το
σύµφωνο θα τηρεί πλήρως την ακεραιότητα της ενιαίας αγοράς.
Οι στόχοι µας
Τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ αναλαµβάνουν να λάβουν όλα τα αναγκαία µέτρα για την
επιδίωξη των ακόλουθων στόχων:
 Προώθηση της ανταγωνιστικότητας
 Προώθηση της απασχόλησης
 Περαιτέρω συµβολή στη διατηρησιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών
 Ενίσχυση της χρηµατοπιστωτικής σταθερότητας
7
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
Κάθε συµµετέχον κράτος µέλος θα υποβάλλει τα ειδικά µέτρα που σκοπεύει να λάβει για την
επίτευξη των ανωτέρω στόχων. Εάν ένα κράτος µέλος µπορεί να αποδείξει ότι δεν απαιτείται
δράση σε κάποιον τοµέα, δεν θα τον περιλαµβάνει. Η επιλογή των ειδικών δράσεων πολιτικής που
απαιτούνται για την επίτευξη των κοινών στόχων εξακολουθεί να αποτελεί αρµοδιότητα κάθε
χώρας, αλλά πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη σειρά πιθανών µέτρων που ακολουθεί.
Συγκεκριµένες δεσµεύσεις πολιτικής και παρακολούθηση
Η πρόοδος προς την επίτευξη των ανωτέρω στόχων θα παρακολουθείται σε πολιτικό επίπεδο από
τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, βάσει σειράς δεικτών που θα καλύπτουν την
ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, τη δηµοσιονοµική διατηρησιµότητα και τη
χρηµατοπιστωτική σταθερότητα. Οι χώρες που αντιµετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις σε
οποιονδήποτε από τους τοµείς αυτούς θα εντοπίζονται και θα πρέπει να δεσµεύονται για την
αντιµετώπιση των συγκεκριµένων προκλήσεων εντός δεδοµένου χρονοδιαγράµµατος.
α. Προώθηση της ανταγωνιστικότητας
Η πρόοδος θα αξιολογείται βάσει της εξέλιξης των µισθών και της παραγωγικότητας και των
αναγκών προσαρµογής της ανταγωνιστικότητας. Για την αξιολόγηση του βαθµού στον οποίο η
εξέλιξη των µισθών συµβαδίζει µε την παραγωγικότητα, θα παρακολουθείται το κόστος εργασίας
ανά µονάδα προϊόντος (ΚΕΑΜΠ) επί ορισµένο χρονικό διάστηµα, µέσω της σύγκρισης µε τις
εξελίξεις σε άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ και στους κυριότερους συγκρίσιµους εµπορικούς
εταίρους. Για κάθε χώρα, θα αξιολογείται το ΚΕΑΜΠ για την οικονοµία στο σύνολό της και για
κάθε µείζονα κλάδο (µεταποίηση, υπηρεσίες, καθώς και κλάδοι εµπορεύσιµων και µη αγαθών).
Μεγάλες και διαρκείς αυξήσεις µπορούν να οδηγήσουν στη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας,
ιδίως εάν συνδυάζονται µε αύξηση του ελλείµµατος τρεχουσών συναλλαγών και συρρίκνωση του
µεριδίου στην αγορά όσον αφορά τις εξαγωγές. Για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας απαιτείται
δράση σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερη όµως προσοχή θα δίνεται σε όσες αντιµετωπίζουν σοβαρές
προκλήσεις στον τοµέα αυτόν. Για να διασφαλιστεί η ισόρροπη εξάπλωση της ανάπτυξης σε
ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ θα προβλεφθούν ειδικά µέσα και κοινές πρωτοβουλίες για την
προώθηση της παραγωγικότητας στις περιφέρειες που υστερούν.
Κάθε χώρα θα είναι υπεύθυνη για τις ειδικές δράσεις πολιτικής που επιλέγει για να προωθεί την
ανταγωνιστικότητα, ωστόσο θα δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις ακόλουθες µεταρρυθµίσεις:
(i) τηρουµένων των εθνικών παραδόσεων όσον αφορά τον κοινωνικό διάλογο και τις εργασιακές
σχέσεις, µέτρα που να διασφαλίζουν ότι η εξέλιξη του κόστους συµβαδίζει µε την
παραγωγικότητα, όπως:
8
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
• επανεξέταση του τρόπου καθορισµού των µισθών και, εφόσον απαιτείται, του βαθµού
συγκέντρωσης της διαπραγµατευτικής διαδικασίας και των µηχανισµών
τιµαριθµοποίησης, τηρουµένης παράλληλα της αυτονοµίας των κοινωνικών εταίρων στη
διαδικασία των συλλογικών διαπραγµατεύσεων·
• µέριµνα ώστε οι µισθολογικές συµφωνίες στον δηµόσιο τοµέα να στηρίζουν τις
προσπάθειες που καταβάλλονται στον ιδιωτικό τοµέα ως προς την ανταγωνιστικότητα
(λαµβανοµένης υπόψη της σηµαντικής επίδρασης των µισθών του δηµόσιου τοµέα).
(ii) µέτρα για την αύξηση της παραγωγικότητας, όπως:
• περαιτέρω άνοιγµα των προστατευόµενων κλάδων µε τη λήψη µέτρων σε εθνικό
επίπεδο, µε σκοπό την άρση αδικαιολόγητων περιορισµών στις επαγγελµατικές
υπηρεσίες και τον τοµέα της λιανικής, προκειµένου να προαχθούν ο ανταγωνισµός και
η αποδοτικότητα, τηρουµένου στο ακέραιο του κοινοτικού κεκτηµένου·
• ειδικές προσπάθειες για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών συστηµάτων και την προώθηση
της Ε&Α, της καινοτοµίας και των υποδοµών·
• µέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηµατικού περιβάλλοντος, ιδίως για τις ΜΜΕ, κυρίως
µε την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και τη βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου
(π.χ. πτωχευτικό δίκαιο, εµπορικός κώδικας).
β. Προώθηση της απασχόλησης
Η οµαλή λειτουργία της αγοράς εργασίας αποτελεί κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της ζώνης
του ευρώ. Η πρόοδος θα αξιολογείται βάση των ακόλουθων δεικτών: ποσοστό µακροχρόνιας
ανεργίας και ανεργίας των νέων, και ποσοστό συµµετοχής στην αγορά εργασίας.
9
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
Κάθε χώρα θα είναι υπεύθυνη για τις ειδικές δράσεις πολιτικής που επιλέγει για να προωθεί την
απασχόληση, αλλά ιδιαίτερη προσοχή θα δίνεται στις ακόλουθες µεταρρυθµίσεις:
• µεταρρυθµίσεις της αγοράς εργασίας για την προαγωγή του συνδυασµού ευελιξίας και
ασφάλειας, τη µείωση της αδήλωτης εργασίας και την αύξηση της συµµετοχής στην
αγορά εργασίας·
• διά βίου µάθηση·
• φορολογικές µεταρρυθµίσεις, όπως µείωση της φορολόγησης του εργατικού
εισοδήµατος, ώστε να καταστεί συµφέρουσα η εργασία, διατηρουµένων των συνολικών
φορολογικών εσόδων, και λήψη µέτρων για τη διευκόλυνση της συµµετοχής ενός
δεύτερου µέλους της οικογένειας στο εργατικό δυναµικό.
γ. Ενίσχυση της διατηρησιµότητας των δηµόσιων οικονοµικών
Προκειµένου να εξασφαλισθεί η πλήρης εφαρµογή του Συµφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα
δοθεί η µέγιστη προσοχή στα εξής:
 Βιωσιµότητα των συντάξεων, της υγειονοµικής περίθαλψης και των κοινωνικών παροχών
Θα αξιολογούνται κατά κύριο λόγο βάσει των δεικτών κενού διατηρησιµότητας1. Οι δείκτες αυτοί
µετρούν το κατά πόσον τα επίπεδα χρέους είναι διατηρήσιµα µε βάση τις τρέχουσες πολιτικές,
ιδίως τα συνταξιοδοτικά συστήµατα, τα συστήµατα υγειονοµικής περίθαλψης και παροχών, και
λαµβανοµένων υπόψη των δηµογραφικών παραγόντων.
Οι αναγκαίες µεταρρυθµίσεις για την εξασφάλιση της βιωσιµότητας και της επάρκειας των
συντάξεων και των κοινωνικών παροχών θα µπορούσαν να συµπεριλαµβάνουν:
• ευθυγράµµιση του συνταξιοδοτικού συστήµατος προς την εθνική δηµογραφική
κατάσταση, για παράδειγµα µε ευθυγράµµιση της πραγµατικής ηλικίας
συνταξιοδότησης προς το προσδόκιµο ζωής ή µε αύξηση των εισφορών,
• περιορισµό των συστηµάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και χρήση στοχοθετηµένων
κινήτρων για την απασχόληση των εργαζοµένων προχωρηµένης ηλικίας (ιδίως στην
οµάδα ηλικίας άνω των 55 ετών).
1 Το κενό διατηρησιµότητας συνίσταται σε δείκτες που συµφωνήθηκαν από την Επιτροπή και
τα κράτη µέλη για την αξιολόγηση της δηµοσιονοµικής διατηρησιµότητας.
10
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
 Εθνικοί δηµοσιονοµικοί κανόνες
Τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ δεσµεύονται να µεταφέρουν στην εθνική νοµοθεσία τους
δηµοσιονοµικούς κανόνες της ΕΕ ως έχουν στο Σύµφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Τα κράτη
µέλη θα διατηρούν την ευχέρεια επιλογής του συγκεκριµένου εθνικού νοµικού µέσου που θα
χρησιµοποιείται, αλλά θα εξασφαλίζουν ότι αυτό έχει επαρκώς ισχυρό δεσµευτικό και µόνιµο
χαρακτήρα (π.χ. Σύνταγµα ή νόµος πλαίσιο). Η ακριβής διατύπωση του κανόνα θα αποφασίζεται
επίσης από κάθε χώρα (π.χ. θα µπορούσε να λάβει τη µορφή ενός «φρένου χρέους», κανόνα
σχετιζόµενου µε το πρωτογενές ισοζύγιο ή κανόνα περί δαπανών), αλλά θα πρέπει να εξασφαλίζει
δηµοσιονοµική πειθαρχία τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Η Επιτροπή θα έχει την
ευκαιρία, τηρουµένων πλήρως των προνοµιών των εθνικών κοινοβουλίων, να δίνει τη γνώµη της
για τον ακριβή δηµοσιονοµικό κανόνα πριν από τη θέσπισή του, ώστε να εξασφαλίζεται ότι είναι
συµβατός και µε τους ενωσιακούς κανόνες και ότι τους στηρίζει.
δ. Ενίσχυση χρηµατοπιστωτικής σταθερότητας
Ένας ισχυρός χρηµατοπιστωτικός τοµέας είναι καίριας σηµασίας για τη συνολική σταθερότητα της
ζώνης του ευρώ. Έχει δροµολογηθεί µια συνολική µεταρρύθµιση του ενωσιακού πλαισίου για την
εποπτεία και ρύθµιση του χρηµατοπιστωτικού τοµέα.
Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη µέλη δεσµεύονται να θεσπίσουν εθνική νοµοθεσία για την εξυγίανση
των τραπεζών µε πλήρη τήρηση του κοινοτικού κεκτηµένου. Θα διεξάγονται σε τακτική βάση
αυστηρές δοκιµές αντοχής των τραπεζών, συντονισµένες σε επίπεδο ΕΕ. Επιπροσθέτως, ο
πρόεδρος του ΕΣΣΚ και ο πρόεδρος της Ευρωοµάδας θα κληθούν να ενηµερώνουν τακτικά τους
αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων για θέµατα σχετικά µε τη µακροδηµοσιονοµική σταθερότητα
και τις µακροοικονοµικές εξελίξεις που απαιτούν ειδική δράση στη ζώνη του ευρώ. Ειδικότερα, για
κάθε κράτος µέλος θα παρακολουθείται στενά το επίπεδο ιδιωτικού χρέους των τραπεζών, των
νοικοκυριών και των µη χρηµατοπιστωτικών ιδρυµάτων.
***
11
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
Επιπλέον των προαναφερθέντων θεµάτων, θα δοθεί προσοχή στο συντονισµό της φορολογικής
πολιτικής.
Η άµεση φορολογία παραµένει υπό εθνική ευθύνη. Ο ρεαλιστικός συντονισµός των φορολογικών
πολιτικών είναι αναγκαίο στοιχείο ενός ισχυρότερου συντονισµού στη ζώνη του ευρώ προκειµένου
να στηριχθούν η δηµοσιονοµική εξυγίανση και η οικονοµική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό, τα
κράτη µέλη δεσµεύονται να µετάσχουν σε συστηµατικές συζητήσεις για θέµατα φορολογικής
πολιτικής, ιδίως για την εξασφάλιση της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών, την αποφυγή επιζήµιων
πρακτικών και την υποβολή προτάσεων για την καταπολέµηση της απάτης και της φοροδιαφυγής.
Η διαµόρφωση κοινής βάσης φορολογίας των επιχειρήσεων θα µπορούσε να είναι ένας ουδέτερος
ως προς τα έσοδα τρόπος για την εξασφάλιση της συνοχής των εθνικών φορολογικών συστηµάτων,
τηρουµένων των εθνικών φορολογικών στρατηγικών, και τη συµβολή στη δηµοσιονοµική
διατηρησιµότητα και την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει νοµοθετική πρόταση για κοινή ενιαία βάση φορολογίας των
επιχειρήσεων κατά τις προσεχείς εβδοµάδες.
Συγκεκριµένες ετήσιες δεσµεύσεις
Προκειµένου να επιδειχθεί αληθινή δέσµευση για αλλαγή και να εξασφαλισθεί η αναγκαία
πολιτική δυναµική για την επίτευξη των κοινών µας στόχων, τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ θα
συµφωνούν κάθε χρόνο σε ανώτατο επίπεδο για δέσµη συγκεκριµένων δράσεων που θα πρέπει να
εφαρµοσθούν εντός 12 µηνών. Η επιλογή των συγκεκριµένων µέτρων πολιτικής προς υλοποίηση
θα παραµένει ευθύνη κάθε χώρας, αλλά στην επιλογή θα συνεκτιµώνται ειδικότερα τα
προαναφερθέντα θέµατα. Οι δεσµεύσεις αυτές θα αποτυπώνονται επίσης στα εθνικά προγράµµατα
µεταρρυθµίσεων και προγράµµατα σταθερότητας που θα υποβάλλονται ετησίως και τα οποία θα
αξιολογούνται από την Επιτροπή, το Συµβούλιο και την Ευρωοµάδα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού
Εξαµήνου.
12
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι EL
Επόµενα βήµατα
Το Σύµφωνο θα εγκριθεί επίσηµα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου στις 24 Μαρτίου, από
τα κράτη µέλη της ζώνης του ευρώ και όσα κράτη µέλη εκτός της ζώνης του ευρώ το επιθυµούν.
Τα κράτη µέλη που είναι σε θέση να το πράξουν θα πρέπει να αναγγείλουν ήδη στις 24 Μαρτίου τις
συγκεκριµένες δεσµεύσεις που θα πρέπει να υλοποιηθούν κατά τους προσεχείς 12 µήνες. Σε κάθε
περίπτωση, θα πρέπει να συµπεριληφθούν συγκεκριµένες δεσµεύσεις στα εθνικά προγράµµατα
µεταρρυθµίσεων και σταθερότητας τα οποία θα υποβληθούν τον Απρίλιο και θα παρουσιασθούν
κατά το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο του Ιουνίου.
****
13
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ EL
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ
0ΗΛΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΟΜΑ0ΑΣ ΤΗΣ 28ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010
«Τα πρόσφατα γεγονότα κατέδειξαν ότι οι χρηµατοοικονοµικές δυσχέρειες ενός κράτους µέλους
µπορούν γρήγορα να απειλήσουν τη µακροχρηµατοοικονοµική σταθερότητα της ΕΕ στο σύνολό
της µέσω διαφόρων διαύλων εξάπλωσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη ζώνη του ευρώ, όπου οι
οικονοµίες, και οι χρηµατοπιστωτικοί τοµείς ειδικότερα, αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πρόσφατης κρίσης, τα κράτη µέλη της ευρωζώνης εκδήλωσαν την
αποφασιστικότητά τους να αναλάβουν, εφόσον κριθεί αναγκαίο, αποφασιστική και συντονισµένη
δράση προκειµένου να διασφαλιστεί η χρηµατοοικονοµική σταθερότητα στο σύνολο της
ευρωζώνης και να τεθεί εκ νέου η ανάπτυξη σε διατηρήσιµη τροχιά.
Συγκεκριµένα, συστάθηκε το Ευρωπαϊκό Ταµείο Χρηµατοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)
προκειµένου να προσφέρει, µαζί µε τον Ευρωπαϊκό Μηχανισµό Χρηµατοπιστωτικής
Σταθεροποίησης (EFSM) και το 'ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, ταχείες και αποτελεσµατικές ενέσεις
ρευστότητας, µε βάση αυστηρά προγράµµατα οικονοµικής και δηµοσιονοµικής προσαρµογής που
θα εφαρµόζονται από τα κράτη µέλη που βρίσκονται σε δυσχέρεια και θα διασφαλίζουν τη
βιωσιµότητα του χρέους.
Στις 28-29 Οκτωβρίου, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο συµφώνησε ότι πρέπει να θεσπιστεί µόνιµος
µηχανισµός αντιµετώπισης των κρίσεων προκειµένου να διασφαλιστεί η χρηµατοοικονοµική
σταθερότητα του συνόλου της ευρωζώνης. Οι Υπουργοί της Ευρωοµάδας συµφώνησαν ότι αυτός ο
Ευρωπαϊκός Μηχανισµός Σταθερότητας ( ESM) θα βασίζεται στο Ευρωπαϊκό Ταµείο
Χρηµατοπιστωτικής Σταθερότητας και θα µπορεί να χορηγεί πακέτα χρηµατοοικονοµικής στήριξης
στα κράτη µέλη της ευρωζώνης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και λειτουργώντας σύµφωνα µε τους
κανόνες του υφιστάµενου Ευρωπαϊκού Ταµείου Χρηµατοπιστωτικής Σταθερότητας.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισµός Σταθερότητας (ESM) θα συµπληρώνει το νέο πλαίσιο ενισχυµένης
οικονοµικής διακυβέρνησης, που έχει ως στόχο αποτελεσµατική και αυστηρή οικονοµική εποπτεία,
η οποία θα επικεντρώνεται στην πρόληψη και θα µειώσει σηµαντικά την πιθανότητα εµφάνισης
µελλοντικών κρίσεων.
14
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ EL
Οι κανόνες θα προσαρµοστούν ώστε να προβλέπουν κατά περίπτωση συµµετοχή πιστωτών του
ιδιωτικού τοµέα, σε πλήρη συµφωνία µε τις πολιτικές του 'ΝΤ. Σε όλες τις περιπτώσεις,
προκειµένου να προστατευθούν τα χρήµατα των φορολογουµένων και να σταλεί σαφές µήνυµα
στους ιδιώτες πιστωτές ότι οι αξιώσεις τους έχουν µειωµένη εξασφάλιση σε σχέση µε τις
απαιτήσεις του επίσηµου τοµέα, τα δάνεια του Ευρωπαϊκού Μηχανισµού Σταθερότητας θα
απολαύουν καθεστώτος προτιµώµενου πιστωτή, υποδεέστερου µόνον του καθεστώτος των δανείων
του 'ΝΤ.
Η βοήθεια που παρέχεται σε κράτος µέλος της ευρωζώνης θα βασίζεται σε αυστηρό πρόγραµµα
οικονοµικής και δηµοσιονοµικής προσαρµογής και σε λεπτοµερή ανάλυση βιωσιµότητας του
χρέους, η οποία θα πραγµατοποιείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το 'ΝΤ, σε σύνδεση µε την
ΕΚΤ.
Με αυτά τα δεδοµένα, οι Υπουργοί της Ευρωοµάδας θα λαµβάνουν οµόφωνα απόφαση για τη
χορήγηση βοήθειας.
Για τις χώρες που θεωρούνται φερέγγυες, µε βάση την ανάλυση βιωσιµότητας του χρέους που
πραγµατοποιείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το 'ΝΤ, σε σύνδεση µε την ΕΚΤ, οι πιστωτές
του ιδιωτικού τοµέα θα ενθαρρύνονται να διατηρούν το πιστωτικό τους άνοιγµα σύµφωνα µε τους
διεθνείς κανόνες και σε απόλυτη σύµπνοια µε τις πρακτικές του 'ΝΤ. Εάν, αναπάντεχα, µια χώρα
αποδειχθεί αφερέγγυα, το κράτος µέλος πρέπει να διαπραγµατευθεί συνεκτικό σχέδιο
αναδιάρθρωσης µε τους πιστωτές του από τον ιδιωτικό τοµέα, σύµφωνα µε τις πρακτικές του 'ΝΤ,
προκειµένου να αποκατασταθεί η βιωσιµότητα του χρέους. Εάν µέσω αυτών των µέτρων µπορεί να
επιτευχθεί βιωσιµότητα του χρέους, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισµός Σταθερότητας µπορεί να
προσφέρει ενέσεις ρευστότητας.
Προκειµένου να διευκολυνθεί αυτή η διαδικασία, θα περιληφθούν τυποποιηµένοι και
πανοµοιότυποι κανόνες συλλογικής δράσης (CAC) -µε τρόπο ώστε να διαφυλάσσεται η
ρευστότητα της αγοράς- στους όρους και τις προϋποθέσεις όλων των νέων κυβερνητικών
οµολόγων της ευρωζώνης που θα εκδοθούν από τον Ιούνιο του 2013 και εξής. Αυτοί οι κανόνες
συλλογικής δράσης θα είναι συµβατοί προς αυτούς που συνηθίζονται στα πλαίσια του δικαίου τόσο
του ΗΒ όσο και των ΗΠΑ, σύµφωνα µε τη σχετική έκθεση της G10, συµπεριλαµβανοµένου
σωρευτικού κανόνα που επιτρέπει να θεωρούνται ως ενιαίο σύνολο στις διαπραγµατεύσεις όλοι οι
τίτλοι που εκδίδονται από κράτος µέλος. Αυτό θα επιτρέπει στους πιστωτές να λαµβάνουν
απόφαση µε ειδική πλειοψηφία εγκρίνοντας νοµικά δεσµευτική αλλαγή στους όρους αποπληρωµής
(status quo, επιµήκυνση της διάρκειας, µείωση του επιτοκίου και /ή περικοπή του χρέους) σε
περίπτωση που ο χρεώστης δεν είναι ικανός να πληρώσει.
Τα κράτη µέλη θα προσπαθήσουν να επιµηκύνουν τις προθεσµίες λήξης των νέων εκδόσεων
οµολόγων µεσοπρόθεσµα ώστε να αποφεύγονται περίοδοι αιχµής αναγκών αναχρηµατοδότησης.
Η συνολική αποτελεσµατικότητα αυτού του πλαισίου θα αξιολογηθεί το 2016 από την Επιτροπή,
σε σύνδεση µε την ΕΚΤ.
Επαναλαµβάνουµε ότι οιαδήποτε συµµετοχή του ιδιωτικού τοµέα βάσει αυτών των όρων και
προϋποθέσεων δεν θα ισχύσει πριν από τα µέσα του 2013.
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου κ. Herman Van Rompuy δήλωσε ότι η πρότασή του στο
επόµενο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο για περιορισµένη αλλαγή της Συνθήκης θα λαµβάνει υπόψη τη
σηµερινή απόφαση.»
 
Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1254 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011
14:07

Ο ΓΑΠ λέει ότι οι Ευρωπαίοι δεν μας κάλυψαν στις απαιτήσεις μας και δεν προχώρα η κατάσταση ως έχει. Πάμε σε κάποιου είδους πολυκομματική κυβέρνηση.

Δημιουργούμε ένα υβρίδιο ελληνικού ευρώ με μαγιά τις εγγυήσεις που έχουμε δώσει στις ελληνικές τράπεζες.  Όλα τα ομολόγα εκτός των περίπου 55διςΕ που πήραμε ήδη από την ΤΡΟΙΚΑ μετατρέπονται σε ομολόγα Ελληνικών ευρώ.  Τα ομολόγα αυτά έχουν χαμηλό επιτόκιο και θα είναι σε «μαλακό» ελληνικό ευρώ όποτε θα αποπληρωθούν χωρίς τυπικά να γίνει κούρεμα/πτώχευση.

Οι συμβάσεις με τράπεζες , επιχειρησεις , ιδιωτικες (ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και με βαση το ελληνικο δικαιο) θα μετατραπούν αυτόματα σε ελληνικά ευρώ!

Το Ελληνικό ευρώ θα υποστεί μια υποτίμηση της τάξεως του 25-30% . Λόγω των μεταρρυθμίσεων , περικοπών η συγκεκριμένη υποτίμηση είναι  αρκετή για να πάμε σε πρωτόγεννες πλεόνασμα προυπολογισμου άνω του 3% τέλη του 2011. Ενώ λόογω της αύξησης της τιμής των εισαγόμενων το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου θα πέσει πολύ χαμηλά , κατω απο 5% του ΑΕΠ.  Αυτό το 5% του ΑΕΠ θα μπορέσουμε να το καλύψουμε από τον δανεισμό της ΤΡΟΙΚΑΣ και από τα δισεκατομμύρια των ευρωεπιδοτησεων που λιμνάζουν με μεγάλη άνεση και έτσι η ισοτιμία θα είναι ελεγχόμενη.

Οι τράπεζες θα συγχωνεύουν , θα κρατικοποιηθούν  ή θα αλλάξουν ιδιοκτήτες μέσω ΑΜΚ.

Το εμπόριο θα υποστεί μεγάλη ζημία και πολύς κόσμος θα αφήσει τις μεγάλες πόλεις και θα επιστρέψει επαρχία.

 Κατά την άποψη μου η Ελλάδα είτε με Γερμανικό ευρώ είτε με Ελληνικό ευρώ θα φτωχοποιηθει και θα πρέπει να κάνει πολλές – μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Το συναλλακτικο μεσο ...... ειναι τεχνικη λεπτομερια. Καταστροφη οπως λενε οι χαρτογιακαδες ΔΕΝ θα ερθει σε περιπτωση αλλαγης νομισματος. 

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
3 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2499 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011
08:30

 Τα 3 καρβουνοσεναρια που μας σερβιρει το (νεο) μνημονιο

 

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1937456

Αντιγραφη απο ειδησεις

"Μάλιστα αναλύονται ακροθιγώς και τρία εναλλακτικά σενάρια σχετικά με τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Ειδικότερα:

Με βάση το πρώτο σενάριο, η αύξηση παραμένει αναιμική μην υπερβαίνοντας το 2% του ΑΕΠ και το πρωτογενές πλεόνασμα δεν υπερβαίνει το 3% του ΑΕΠ (επίπεδο που προβάλλεται για το 2013). Το σενάριο βασίζεται στην ανεπαρκή και ατελή φορολογική σταθεροποίηση των δομικών μεταρρυθμίσεων. Σε αυτήν την περίπτωση, οι εξελίξεις χρέους δεν είναι βιώσιμες αφού το ύψος του δημόσιου χρέους παραμένει πάνω από το 150% του ΑΕΠ μέχρι και το 2025.

Με βάση το δεύτερο σενάριο , η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ μετά το 2014 είναι 3,5%, σχεδόν όπως προβλέπει το συντηρητικό σενάριο για το 2014 και μετά. Στο σενάριο 2, το κυβερνητικό χρέος είναι βιώσιμο, αν και θα παραμείνει πάνω από το 100% του ΑΕΠ μέχρι το 2025.

Το τρίτο σενάριο είναι το ευνοϊκότερο. Σε αυτό η κυβέρνηση προχωρά στις ιδιωτικοποιήσεις των 50 δισ. ευρώ και διατηρεί ένα πρωτογενές πλεόνασμα 5,5% από το 2014 και μετά. Το 2025 το δημόσιο χρέος, σύμφωνα με την επιτροπή, θα έχει αποκλιμακωθεί στο 80% του ΑΕΠ. Αν το σενάριο μέχρι το 2025 δεν περιείχε ιδιωτικοποιήσεις, για την ίδια μείωση του χρέους θα απαιτούνταν πρωτογενή πλεονάσματα 7,5% του ΑΕΠ, από το 2014 και μετά κάτι που δεν είναι ρεαλιστικό."

 

Παμε να δουμε γιατι ολα αυτα ειναι χειροτερα απο τα greek statistics

Το χρεος ηδη ειναι λιγο πανω απο 147% βαση επισημης ανακοινωσης παρολο που δεν γνωριζουμε τις υποχρεωσεις χιλλιαδων δημοσιων οργανισμων και ΟΤΑ. Οποτε χαλαρα θα παμε πανω απο 150% της ΑΕΠ τα τελικα στοιχεια. Λογω μειωσης του ΑΕΠ (3% υπολογιζουν , βαλτε διπλα γιατι παντα υπολογιζουν λιγοτερο απο τα μισα στο μνημονιο και στην ΤτΕ) και του ελλειματος γυρω στο 7% που υπολογιζουν μας κανει ΑΝΩ του 12% του  ΑΕΠ αυξηση χρεους για το 2011 οποτε παμε για χρεος 162..165% . Μετα (εαν ολα πανε καλα και τα εσοδα και τα εξοδα και στο ΑΕΠ) το 2012 θα εχουμε αυξηση γυρω στο 5-6% του ΑΕΠ στο χρεος. Και αυτο με το 170% ειναι το αισοδοξο σεναριο που ΟΛΑ πανε καλά.

Α σεναριο) Με 3% πρωτογεννες πλεονασμα και το χρεος αναμεσα στο 170 και στο 180% με τοκους ανω του 8,5% επι του ΑΕΠ (δεν μιλαμε για αππληρωμη κεφαλαιου) το χρεος θα μεγαλωνει κατα 5,5% ετησιως για 170% (αισιοδοξο σεναριο) επι 5% τοκος μας κανει 8,5% πλεονασμα ετησιως για να μην μεγαλωνει το χρεος.

Β σεναριο) Με 5,5% πρωτογεννες πλεονασμα  και το χρεος αναμεσα στο 170 και στο 180% με τοκους ανω του 8,5% επι του ΑΕΠ (δεν μιλαμε για αποληρωμη κεφαλαιου) το χρεος θα μεγαλωνει κατα 3% ετησιως για 170% (αισιοδοξο σεναριο) επι 5% τοκος μας κανει 8,5% πλεονασμα ετησιως για να μην μεγαλωνει το χρεος.

Γ σεναριο) Με 5,5% πρωτογεννες πλεονασμα και το χρεος αναμεσα στο 148..158% (πωληση 50δις ή 22% του ΑΕΠ) με τοκους ανω του 7,5% επι του ΑΕΠ (δεν μιλαμε για αππληρωμη κεφαλαιου) το χρεος θα μεγαλωνει κατα 2% ετησιως για 170% (αισιοδοξο σεναριο) επι 5% τοκος μας κανει 7,5% πλεονασμα ετησιως για να μην μεγαλωνει το χρεος.

Με λιγα λογια ο ΓΑΠ απλα εκτελει συγκεκριμενη αποστολη. Μολις την εκτελεσει θα δουμε αυτος ο κοσμοπολιτης ποια θεωρει μαμα πατριδα! Βαζω στοιχημα οτι θα παει ΗΠΑ

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
8 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις