Παγκοσμια μακροοικονομια και αγορές
1622 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010
10:00

Hμερομηνία :  25-04-10             Eκτύπωση |   e-mail
Η παιδεία: καταλύτης για την ανάκαμψη

Tου Χρηστου Γιανναρα

H σημερινή υπουργός Παιδείας είναι μάλλον από τις ευφυέστερες παρουσίες στο πεδίο της επαγγελματικής πολιτικής. Αποκλείεται να μην καταλαβαίνει τη λογική που συναρθρώνει αλυσιδωτά τα προβλήματα και τις λύσεις των προβλημάτων στον χώρο των αρμοδιοτήτων της.

Αποκλείεται να μην καταλαβαίνει ότι το πρόβλημα-σκάνδαλο του διαβόητου «πανεπιστημιακού ασύλου» είναι αδύνατο να λυθεί, αν δεν αλλάξει ο τρόπος εκλογής πρυτάνεων – αν δεν απεξαρτηθεί η εκλογή πρυτανικών αρχών από την ψήφο των κομματικών νεολαιών. Αποκλείεται να αναβαθμισει τα ελλαδικά πανεπιστήμια, αν δεν επανακριθεί-επαναξιολογηθεί, στο σύνολό του, το διδακτικό - ερευνητικό προσωπικό με κριτήριο τις επιστημονικές του δημοσιεύσεις σε περιοδικά ή εκδοτικούς οίκους διεθνούς εγκυρότητας.

Τα δύο παραδείγματα είναι απλώς ενδεικτικά της λογικής (προφανέστατης) που συναρθρώνει αλυσιδωτά τα προβλήματα με τις λύσεις ασυναφών φαινομενικά προβλημάτων στο υπουργείο Παιδείας. Αγνόησαν αυτή τη λογική ευφυέστατοι και με ηγετικές φιλοδοξίες προκάτοχοι του θώκου της σημερινής υπουργού: ο Αντώνης Τρίτσης, ο Γεράσιμος Αρσένης, και το πλήρωσαν με οριστική πολιτική συντριβή. Το ίδιο σφάλμα μεγέθυνε την πολιτική ασημαντότητα και εξέθεσε ανεπανόρθωτα καλοπροαίρετους υπουργούς – Γιωργάκη Παπανδρέου, Πέτρο Ευθυμίου, Μαριέττα Γιαννάκου, Αρη Σπηλιωτόπουλο. Το υπουργείο Παιδείας είναι δοκιμαστήριο αδυσώπητο και ανελέητο της ανθρώπινης ποιότητας, της φυσικής ευφυΐας, του πολιτικού ταλέντου.

Αποπειράται τώρα η Αννα Διαμαντοπούλου το στοιχειώδες και καίριο που οι προγενέστεροί της δεν αποτόλμησαν: Να αποκαταστήσει ποιοτικό έλεγχο και αξιολόγηση της δουλειάς των εκπαιδευτικών, ύστερα από εικοσιοχτώ χρόνια απόλυτης ασυδοσίας, ανεξέλεγκτου «μπάχαλου» που έχει εδραιωθεί ως αυτονόητο «κεκτημένο». Και οι εκπαιδευτικοί αρνούνται και απειλούν. Οπως αρνούνται, στο όνομα των μελλοντικών συναδέλφων τους (φουτουρολογικός συνδικαλισμός πέρα κι από τον παραλογισμό) και κάθε προϋπόθεση παιδαγωγικής εξειδίκευσης για τον διορισμό στην εκπαίδευση. Το λογικοφανές επιχείρημά τους είναι: ποιος θα τους κρίνει και αξιολογήσει για τη δουλειά τους ή για την παιδαγωγική τους προετοιμασία, όταν κάθε διοικητική αρμοδιότητα στον χώρο της Παιδείας, εδώ και εικοσιοχτώ χρόνια, ασκείται μόνο και αποκλειστικά από αυλόδουλους του εκάστοτε κομματικού κράτους;

Κομματικοποιημένος ώς την πιο αυτεξευτελιστική υπερβολή ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός τρέμει οποιοδήποτε ενδεχόμενο αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, ακριβώς επειδή έχει επίγνωση της φαυλεπίφαυλης αθλιότητας του κομματισμού. Ξέρει ότι η αξιολόγηση θα γίνει το πρόσχημα για να εναλλάσσεται στην εκπαίδευση η κυριαρχία του εκάστοτε κομματικού κράτους. Εικοσιοχτώ χρόνια τώρα η κάθε κυβέρνηση διορίζει τους δικούς της γυμνασιάρχες, λυκειάρχες, διευθυντές εκπαίδευσης σε επίπεδο Νομαρχίας, διευθυντές σε επίπεδο Περιφέρειας. Με την «αξιολόγηση» θα επεκταθεί ο έλεγχος του κάθε κομματικού κράτους σε κάθε εκπαιδευτικό – αυτό ξέρουν και φοβούνται οι ίδιοι οι κομματάνθρωποι του συνδικαλισμού.

Το αγνοεί στον δημόσιο λόγο της η κυρία Διαμαντοπούλου. Και παζαρεύει αντιπροτείνοντας φαιδρότητες: «αυτοαξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, προφανώς με υπόδειγμα και μέτρο επιείκειας την κατάργηση της βάσης του 10, που θεσμοθέτησε η υπουργός για την είσοδο στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Ντροπής πράγματα, την ώρα που η χώρα ζει την τραγωδία της πτώχευσης, του εξευτελισμού και της χλεύης σε πλανητικό επίπεδο, κατάφωρο έγκλημα της κομματοκρατίας.

Τα προβλήματα της εκπαίδευσης δεν λύνονται αποσπασματικά, χρειάζεται επιτελική λογική για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Και πρώτη προτεραιότητα, «κλειδί» για να ξαναστηθούν σχολειά και πανεπιστήμια, να λειτουργήσουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις σοβαρότητας και εντιμότητας του εκπαιδευτικού έργου είναι να καταλυθεί η εικοσιοχτάχρονη τυραννία του κομματισμού. Εχει η Αννα Διαμαντοπούλου την ανθρώπινη ποιότητα, τη φυσική ευφυΐα, το πολιτικό ταλέντο να τολμήσει τη ρήξη με αυτή την τυραννία;

Για να ανακάμψει η χώρα από την πτώχευση, τον διεθνή εξευτελισμό, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας (αντάλλαγμα για την ελεημοσύνη του ΔΝΤ), πρέπει να προηγηθεί απελευθέρωση της κρατικής λειτουργίας από τα άνομα συμφέροντα της κομματοκρατίας. Εστω και παραδειγματικά, σε επιμέρους τομέα. Και ο τομέας κρατικής λειτουργίας που επηρεάζει αμεσότερα την κοινωνική ψυχολογία, είναι η Παιδεία. Αν εξαλειφθεί με συνέπεια από τα σχολειά και τα πανεπιστήμια ο κομματισμός, θα γεννηθεί προβλέψιμη κοινωνική δυναμική πολύ ευρύτερη. Δυναμική ανάσχεσης της αυθαιρεσίας, της ατιμωρησίας, της αργομισθίας, της βάναυσης μετριοκρατίας.

Από τους 180.000 εκπαιδευτικούς (που είναι αριθμός εξωφρενικός για τον πληθυσμό της Ελλάδας) οι 18-20.000 είναι επισήμως αργόσχολοι: αποσπασμένοι για «γραμματειακή υποστήριξη» σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης Νομαρχιών ή Περιφερειών, σε πανεπιστημιακά Τμήματα, σε «πολιτιστικές υπηρεσίες» Δήμων ή Νομαρχιών, σε Μητροπόλεις. Ανεξέλεγκτος ο αριθμός όσων (για πολυποίκιλους λόγους) εργάζονται με εξαιρετικά μειωμένο ωράριο ή των συνδικαλιστών που είναι διά βίου απαλλαγμένοι από κάθε εργασιακή υποχρέωση. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί ανελλιπώς μισθοδοτούμενοι αλλά σε μόνιμη «λευκή απεργία» επειδή «διαφωνούν με το σύστημα»! Δάσκαλοι και καθηγητές «λειτουργικώς αναλφάβητοι»: ανίκανοι να συντάξουν έστω και δύο φράσεις πιστοποιητικού ή υπηρεσιακής αλληλογραφίας (υπολογίζονται σε 9.000 οι δάσκαλοι με αγορασμένα πτυχία, χωρίς φοίτηση, από Παιδαγωγικές Ακαδημίες βαλκανικών χωρών). Θλιβερό αλλά συνεχώς αυξανόμενο και το ποσοσστό εξαρτημένων από ναρκωτικά εκπαιδευτικών, όπως και άλλων με σοβαρά ψυχικά νοσήματα ή με βάναυση και χυδαία συμπεριφορά (γυμνασιάρχης - γυμναστής που κάθε πρωί στην «προσευχή» βρίζει τα παιδιά με σεξουαλικές αισχρολογίες). Χώρια οι εκπαιδευτικοί που εκβιάζουν τους μαθητές τους για «ιδιαίτερα» μαθήματα.

Ολες αυτές οι περιπτώσεις (και πλήθος ανάλογες), ανεξέλεγκτες, ασύδοτες, αχαλίνωτες, έχουν ή κομματική κάλυψη και προστασία ή τη σίγουρη ασυλία που τους προσφέρει η απουσία θεσμών ελέγχου και αξιολόγησης του προσωπικού της εκπαίδευσης. Αν η κυρία Διαμαντοπούλου τολμήσει να συγκροτήσει θεσμικά όργανα αμερόληπτης, ακομμάτιστης, αξιοκρατικής στελέχωσης του διοικητικού μηχανισμού της εκπαίδευσης με ιεραρχική κλιμάκωση ευθυνών, τότε θα την εμπιστευθεί ο εκπαιδευτικός κόσμος και για την άκρως αναγκαία αξιολόγησή του.

Θα την εμπιστευθεί η ελληνική κοινωνία για το ηγετικό της ανάστημα.

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
7 ψήφοι

 Εκτύπωση
1455 αναγνώστες
9 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010
13:48

 

Μολις ο ΓΑΠ ανακοίνωσε την προσφυγή μας στο ΔΝΤ.

Για εμένα , δεξιά κυβέρνηση σημαινει νοικοκυροσύνη , ο καθε κατεργάρης να κάθεται στον πάγκο του.

Οποιος δουλεύει λίγο να αμοίβεται λίγο , όποιος ρισκάρει ή/και όποιος ξεχωρίζει για τις δεξιοτητες του να αμοιβεται πολύ και να προβαλεται ως προτυπο και όχι ως ανηθικος πλουτοκρατης. Επισης η εννοια της επιχειρησης πρεπει να ειναι ιερή γιατι ειναι ΜΗΧΑΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Τα υπερκερδη δεν μετρωνται με απολυτο τροπο αλλα συνηθως ως προς την αποδοση των ιδιων κεφαλαιων. Εαν εγω δεσμευσω 20εκ ευρώ για την επιχειρηση μου και βγαλω 1εκ κερδος ειναι ΛΙΓΟ αφου θα μπορουσα να παρω ομολογα και να μην κουραζομαι ουτε να ρισκαρω. Αντιθετως εαν καποιος ρισκαρει/δεσμευσει 1εκ ευρώ και βγάλει 300.000ευρώ κερδος ....ναι τοτε ειναι υπερκερδη και πρεπει να προβληματιστουμε εαν λειτουργει ο ανταγωνισμός και πως θα τον εντεινουμε.

Κατα άλλα σας παραθέτω ενα παλιο μου αρθρο ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

jgeorg.capitalblogs.gr/showArticle.asp

 

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
10 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
817 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
06:31
Ακουσα τον Βγενοπουλο χθες το βραδυ.

Ειμαι απαισιοδοξος γιατι οι πολιτικοι μας (και οι χθεσινοι και οι σημερινοι) ειναι τοσο διεφθαρμενοι που μοιαζουμε με την Αργεντινη. Το ΔΝΤ στην περιπτωση της Τουρκιας , Ρωσιας , Βραζιλιας εκανε θαυματα και το ΑΕΠ τους εκτοξευτηκε μετά την παρεμβαση του. Οι πολιτικοι μας δυστηχώς προτιμουν να καταστρεψουν την χωρα σε μακροχρονια φτωχια οπως η Αργεντινη παρα να χασουν την κουταλα με το μελι που εχουν μαζι με τους κουμπαρους τους κρατικοδιαιτους επιχειρηματιες.

Προτεινω
α) Οσοι ειναι νεοι χωρις πολλες υποχρεωσεις και εχουν προσοντα να φυγουν απο την χωρα και να ευημερησουν σε καποια πραγματικα ευρωπαική χώρα
β) Οσοι εχουν χρηματα να τα εξασφαλισουν γιατι οι πολιτικοι μας που εχουν μαθει στον πλουτισμο και στην μεγαλη ζωη θα βαλουν χερι και εκει με εμεσσο τροπο τωρα που στεγνωνουν τα εσοδα του κρατους.
γ) Οσο μπορειτε μην δινετε φορους γιατι τρεφετε το διεφθαρμενο καθεστως.
δ) Οσοι εχουν εξω λεφτα και θελουν να επενδυσουν στην Ελλαδα να μην υποκυπτουν στους εκβιασμους να συνεταιριζονται ντοπια λαμογια για να επιβιωσουν στην Ελλαδα. Εξω τα χρηματα μεχρι να ξεβρωμισουμε απο το καθεστως της συμμοριας που μας κυβερνα τις τελευταιες δεκαετιες.
ε) Να προετοιμαστητε για το απισιοδοξο σεναριο μαζευοντας λεφτά. Οταν ξεβρωμισει η πατριδα μας που κυβερναται τα τελευταια 30 χρονια απο ΚΛΕΦΤΕΣ να ξερετε οτι εχουμε τις προυποθεσεις να ανακαμψουμε. Μεχρι τοτε ειμαι εξαιρετικα απαισιοδοξος γιατι καθε ευρώ που πληρωνουμε σημαντικο κομματι θα το τρωνε οι συνεταιροι-κουμπαροι πολιτικοι με τους κρατικοδιαιτους επιχειρηματιες

online.wsj.com/article/SB10001424052702303828304575179921909783864.html

Εδω εχουμε εικονα για το σπαταλο και διεφθαρμενο κρατος μας.

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1265 αναγνώστες
6 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 17 Απριλίου 2010
19:24

Ερωτήματα

Ποιοί πούλησαν καραβιές απο μετοχές στις αμερικάνικες τράπεζες?

Μην ηταν πανικοβλημένοι μικρομέτοχοι που έπαιζαν πιάνο με το πληκτρολογιο τους?

Πιθανή απάντηση

Κατα την άποψη μου ξεφορτώνουν οι insides. Πολύ πιθανό να γίνει μια μικρη διορθωση και μετά να μας πουν το κλασσικο! Και τι έγινε? Ενα εφαπαξ πρόστιμο ειναι δεν θα καταστραφεί η μεγαλύτερη τράπεζα του κόσμου. Οπότε περιμένετε μια ανοδική έξαρση ακόμη ισως και μετά θα βρουν την δικαιολογία για την μεγάλη διορθωση.

Ποια θα ειναι η δικαιολογία?

Α) μεταρυθμίσεις στο αμερικάνικο τραπεζικο συστημα που θα αυξήσουν την ασφάλεια του και την αντοχή του απέναντι σε μεγάλες κρίσεις αλλά θα  επιτρεπονται μικρότερα ρίσκα και μόχλευση (αρα μικρότερα κερδη)

Β) Χρεοστάσιο από Ελλάδα και κυνήγι μαγισών για το ποιός ειναι εκτεθειμένος στα τοξικα ελληνικά ομόλογα.

 

Η συνέχεια επι της οθόνης.

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
995 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010
11:32
Σημερα στο μηνιαιο βαρομετρο του ΣΚΑΙ ακουσα οτι ελαφρως λιγοτερο απο τους μισους ελληνες πιστευουν οτι οι επομενοι 12 μηνες θα ειναι χειροτεροι.
Μεχρι τελη του 2009 το πιστευαν μονο κατι πρασινα οντα απο τον Αρη και ελάχιστοι Ελληνες.

Λοιπον.
Παρακολουθω τον δεικτη και οσο ειναι κατω απο το 80% ειμαστε ΣΟΡΤ...εντονα
Απο το 80 μεχρι το 95% ειμαστε ουδεταιροι.
Οταν πανω απο το 95% των Ελληνων πιστεψει οτι ερχονται χειροτερα ...τοτε βγαινουμε ΛΟΝΓΚ με μαρτζιν.

Ειναι πολυ χρησιμος δεικτης για οποιον ειναι χασοσκοπος στο ΧΑ να μπορεσει να ρεφάρει.

http://www.publicissue.gr/

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
3 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<34567891011>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις